button layar2

In de zomer van 1918 onderzocht Van Giffen op het landgoed De Eese de overblijfselen van een geheel vernield hunebed. Getuige een tekening van de befaamde natuuronderzoeker Petrus Camper bevond het zich in 1781 nog in redelijke staat. In de eerste helft van de 19de eeuw, waarschijnlijk in de jaren '40, zijn de resterende stenen weggehaald. Uit Van Giffens onderzoek is gebleken dat hunebed O1 grondig is gesloopt. Zo waren alleen van het westelijke deel van het hunebed de sporen van de standkuilen bewaard gebleven. Hierdoor bestaat er ook enige onduidelijkheid omtrent de plattegrond van de grafkamer. Op grond van verschillende overwegingen is het echter aannemelijk dat hunebed O1 was opgebouwd uit zes, eventueel zeven paar zijstenen. De kamerlengte bedroeg naar schatting 14-15 m. Tijdens een nader onderzoek, uitgevoerd in 1985 door J.N. Lanting, werd een steenconfiguratie blootgelegd die mogelijk verband houdt met een (eveneens gesloopte) steenkrans. Het geborgen TRB aardewerk beslaat in ieder geval de horizonten 3, 4 en 5. Van de oorspronkelijke dekheuvel zijn nog delen bewaard gebleven.