D1/Steenbergen

`Steenberg’ was vroeger een gebruikelijke Drentse benaming voor een hunebed. De naam Steenbergen zal dan ook zijn afgeleid van het forse hunebed dat daar ligt. Het is te vinden aan een zandweg langs de bossen van de Noorderduinen. Aardig om te weten: toen professor Van Giffen alle Drentse hunebedden een D-nummer gaf, begon hij te tellen vanuit het meest noordwestelijke hoekje van de provincie. Vandaar dat het ‘eerste’ Drentse hunebed in Steenbergen ligt!

Hunebed Steenbergen bijzonderheden

Bijzonderheden: D1 wordt voor het eerst genoemd in een reisverslag uit 1811 0f 1812 dat door Nicolaus Westendorp in 1815 weergegeven wordt. De kelderinhoud is nooit wetenschappelijk onderzocht, maar het hunebed is wel diverse malen gerestaureerd, namelijk in 1953, 1954, circa 1965, 1993 en 1997. De jongste restauratie van dit hunebed vond plaats na het stoken van een kampvuurtje waarbij een van de dekstenen in talloze grote en kleine stukken uiteengesprongen is. De deksteen werd met behulp van stalen pennen en epoxyhars gerepareerd en weer op zijn plaats gehesen.

D01 – Steenbergen by Groningen Institute of Archaeology on Sketchfab

Beschrijving en details van D1

nummer D1
naam Steenbergen (Noorder Duinen)
eigennaam gemeente Noordenveld
eigenaar / beheerder Provincie           Het Drentse Landschap
lengte / breedte 11,6 m / 3,6 m
oorspronkelijk aantal zijstenen / dekstenen 12 / 6
ingangspartij wordt gevormd door één paar poortzijstenen
steenkrans –
oriëntatie 82º
coördinaten N 53 06.285; E 006 24.619
topografische aanduiding 223.52/569.16

Bijzonderheden: D1 wordt voor het eerst genoemd in een reisverslag uit 1811 0f 1812 dat door Nicolaus Westendorp in 1815 weergegeven wordt. De kelderinhoud is nooit wetenschappelijk onderzocht, maar het hunebed is wel diverse malen gerestaureerd, namelijk in 1953, 1954, circa 1965, 1993 en 1997. De jongste restauratie van dit hunebed vond plaats na het stoken van een kampvuurtje waarbij een van de dekstenen in talloze grote en kleine stukken uiteengesprongen is. De deksteen werd met behulp van stalen pennen en epoxyhars gerepareerd en weer op zijn plaats gehesen.

Professor Van Giffen op bezoek bij D1 in 1918

Uit A.E. van Giffen, De hunebedden in Nederland, Utrecht 1925-1927, fig. D1

Wat een chaos! Maar Van Giffen telde wel 6 dekstenen, 12 zijstenen, 2 sluitstenen, 2 poortzijstenen en 1 poortdeksteen. 23 stenen in totaal. Vrijwel compleet dus, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Alles in grote wanorde terwijl de 3e deksteen in tweeën en de 4e zelfs in drieën was gespleten. Na een aantal ingrijpende restauraties, waarbij zelfs gebroken stenen weer aan elkaar werden gekit, staat er nu weer een compleet hunebed.
Let op het desolate landschap van toen. Nog geen boompje te zien zover het oog reikt!

Het standpunt van de fotograaf is op onderstaande plattegrond met een oog aangeduid.

Plattegrond van D1 uit 1925

Uit A.E. van Giffen, De hunebedden in Nederland, Utrecht 1925-1927, plattegrond. D1

Copyright Rijksuniversiteit Groningen, Groninger Instituut voor Archeologie. Mede mogelijk gemaakt door het Wetenschappelijk Fonds van de DPV.

D1 op oude ansichtkaarten

D1 als pentekening door Arie Goedhart

Arie Goedhart heeft alle hunebedden vastgelegd als pentekening. Het complete overzicht is te zien op www.hunebednieuwscafe.nl

D1 door Arie Goedhart